'My People Perish for Lack of Knowledge'

Welcome at the website of the Party for Love Governance in the Netherlands

Follow our daily news at our Telegram channel: https://t.me/s/partijvoordeliefde

BPOC2020 Report: Commission investigating Dutch Corona Policy meets Reiner Fuellmich

BPOC Fuellmich

Conclusions interim report BPOC2020  and a very interesting meeting for future international co-operation  ( English & Dutch)

Members of the Dutch Foundation for "Extra-Parlementary commission of Inquiry into the  Governmental Corona Policy 2020 (Stichting Buitenparlementaire Onderzoekscommissie 2020, ofwel BPOC 2020) meet Dr. Reiner Fuellmich. Mostly English spoken with in between oral German translations by Reiner Fuellmich and a short introduction in Dutch.

Presentation interim report BPOC2020    

( Nederlandse vertaling volgt onder de blauwe tekst / For Dutch translation see below the blue text )

The Extra-Parliamentary Commission of Inquiry has presented its interim report on 2 March. It was presented physically and in person to members of the government and numerous agencies such as Youth Care, KHN, RtailIn, FNV, CNV, National Ombudsman etc.

Video: Drs. Pieter Kuit and his daughter Jade Kuit visit Dr. Reiner Fuellmich on June 18 in Berlin

See also on this website on Reiner Fuelmich and his work:

Corona Crimes against Humanity


Conclusion Interim report & consequences   

The committee concludes the following:

Since 15 March 2020, many measures have been taken by the government. These measures had and still have a major impact on people and society to this day.

The government has based the measures on the advice of the Outbreak Management Team (OMT), without listening to the increasingly loud advice of other experts such as doctors and economists, and to the cries for help that sounded increasingly clear from society.

We are now a year further, and we are waiting for a so-called third wave.
The consequences of the policy

The consequences: Social cohesion

Due to the closure of schools, the catering and events sector, shops, gyms, associations, museums and the entire cultural sector, social cohesion has been removed from society, with disastrous consequences for the (mental) health of people of all age groups, including children and young people.

The consequences: Economy

The economic damage cannot (yet) be foreseen, but will be considerable. Since the economy is out of resilience, it will only recover very slowly. If the measures are continued, economic recovery will become increasingly difficult, with dire consequences for society.

The consequences: decision-making, democracy and the rule of law

From 15 March 2020, the government has taken decisions contrary to the constitution, on the basis of emergency ordinances that are not intended for that purpose, in principle without involving the parliament as the controlling power. The so-called Corona Act came into effect on 1 December. With no significant resistance from parliament, freedoms have been restricted and constitutions suspended, for a virus comparable in symptoms and fatality to a severe flu. For more than 98% of the population, corona is harmless.

In 11 months, the Netherlands has changed from an open and democratic state under the rule of law into an unfree, closed and undemocratic state led by three ministers. These ministers take ministerial regulations that even suspend court decisions. All this without being accountable to parliament.

Moreover, the government does not substantiate the measures in any way. The population must follow the measures and, as Prime Minister Rutte said, continue to 'shut up'.

An astonishing statement from a government leader who seems to have completely lost his way.

The fact that the government has refused the commission's invitation to come and explain is telling. Apparently the government sees no reason to be properly accountable to the Dutch population.

The committee suspects that the government is avoiding difficult questions. In that context, the government has nothing to fear from the news media, which daily repeat like a mantra the measures taken by the government and stimulate fear among the population.

The opposition has also refused to explain to the committee. Accountability to and listening to the population is apparently no longer a task for the House of Representatives.

The committee is extremely concerned about the direction in which democracy in the Netherlands is moving.

The Judiciary

It has proved pointless for citizens to complain about the measures through the courts. Due to the interweaving of the judiciary, the Public Prosecution Service and the government, there is hardly any question of independent judiciary (see in this regard the statements of Jeroen Pols, lawyer, and Michael Verstraete, lawyer).

International codes and treaties

The Dutch government does not (any longer) adhere to international codes and treaties when these hinder the government in its policy. Nor does she obey her own laws. Think of:

the Nuremberg Code
the International Convention on the Rights of the Child
the Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms
GDPR privacy legislation
Multiple constitutions, including freedom of religion (Article 6) and freedom of association (Article 15), inviolability of the body (Article 11), freedom of assembly and demonstration (Article 9)

The freedom to demonstrate (demonstration) is systematically restricted. Demonstrations are regularly banned and dispersed by the police using disproportionate force. In addition, Mayor Halsema makes a distinction according to the subject of the demonstration: A Black Lives Matter demonstration on 1 June in Amsterdam was allowed to continue, while 'corona demonstrations' are systematically banned, limited and broken up by Halsema on her behalf.

The committee also sees disproportionate police violence against demonstrators in the rest of the Netherlands.

Proportionality and subsidiarity of the measures

The Committee concludes that the measures are to a large extent disproportionate, and therefore cause great, often irreparable damage to people and society.

It is not examined whether the same goal can be achieved with lighter measures.

Moreover, the disproportionate and very harmful measures taken to this day do not achieve the intended goal of containing the virus.

The measures have proved ineffective. The collateral damage is great: people with other disorders die unnecessarily as a result of very limited access to health care, a health care system that has been demolished by this same cabinet for years.

The government argues that the reason for the measures is to prevent care from being overloaded. The impression is continuously given that nursing wards and ICU departments are full of corona patients, while everyone can see on the website of the Nice Foundation that the opposite is true.

Astonishing is the fact that the government is refusing to accept an offered luxury hospital ship including authorized personnel from entrepreneur Mr. Brautigam, with the reason that 'it is not foreseen that the pressure on care will become so high now and in the near future that people will need the hospital ship. The email correspondence between Mr. Brautigam and the government are attached to this report.

Even more astonishing is that the current measures are being maintained because a so-called third wave of the 'British variant' of the virus is expected, which is much more contagious, according to the government's unproven claim. In order to avoid undue pressure on healthcare (!) the current measures, including the curfew, must be maintained.

The government is pursuing a faltering and ineffective policy. The policy is legally dubious, but probably even punishable in many areas, given the many years of lost life that this policy has resulted in and continues to have. In this context, the Committee also refers to the availability and great effectiveness of the prophylactic agents HCQ and Ivermectin, which could have saved the lives of vulnerable patients. Withholding these drugs from patients is not merely negligent, but a deliberately harmful decision by the government.

Furthermore, the policy, in which the measures are then relaxed and then tightened up again, without offering any prospects or prospects, is a form of mental abuse of the population. This in itself constitutes a criminal offense.

See in this regard the statements of Sjoerd Knobben – Psychologist, Monique De Veth-Konings – Psychiatrist, Sheila Neijman – Psychologist, Renate Tillema – Psychiatrist, Evelien Deiters – child psychologist and Maartje van den Berg – child therapist.

In summary, the committee comes to the following conclusion:

Government policy is ineffective and leads to demonstrable collateral damage to people and the economy.

The government relies solely on the advice of the OMT, and adopts the advice virtually unchanged. The fact that no economists, psychiatrists/psychologists, policy experts and other specialisms are represented within the OMT leads to a unilateral policy aimed at combating the virus, without taking any account of the serious collateral damage to people and people caused by this policy. society.

Policy-making is undemocratic, has authoritarian tendencies and completely shuts itself off from voices from society that criticize or demand adjustment of the policy.

Citizens have no way of making their voices heard: the judiciary no longer functions independently.

The policies polarize society, leading to rifts even within families and friendships.

Divide and conquer seems to be part of this policy.

Under other circumstances, a policy with these very damaging consequences, a policy that is also demonstrably punishable and ineffective, would have led to the resignation of the entire government followed by a parliamentary inquiry and criminal prosecution of the responsible ministers.

That this has not happened so far shows the complete dysfunction and bankruptcy of democracy and the rule of law in the Netherlands.

More information: https://bpoc2020.nl/



Presentatie interim report BPOC2020

Stichting Buitenparlementaire Onderzoekscommissie 2020, ofwel BPOC 2020 doet sinds oktober vorig jaar als burgeronderzoekscommissie onderzoek naar het door de overheid gevoerde coronabeleid.

Initiatiefnemer Ds. Pedro Kuit: “De Tweede Kamer volgt zonder noemenswaardige tegenstand de maatschappij ontwrichtende maatregelen van dit kabinet, met de noodwet als voorlopig dieptepunt. Ik accepteer dat niet en daarom doen we nu zelf dit onderzoek.”

Presentatie tussenrapport BPOC2020

Presentatie tussenrapport BPOC2020 aan de regering en tal van instanties.

De Buitenparlementaire Onderzoekscommissie presenteert haar tussenrapport op 2 maart aanstaande. Het zal fysiek en in persoon worden aangeboden aan de regering en tal van instanties zoals Jeugdzorg, KHN, RtailIn, FNV, CNV, Nationale Ombudsman etc.

Conclusie Tussenrapport & gevolgen

De commissie concludeert het volgende:

Sinds 15 maart 2020 zijn door de regering vele maatregelen genomen. Deze maatregelen hadden en hebben tot op de dag van vandaag een grote invloed op mens en maatschappij.

De regering heeft de maatregelen gebaseerd op de adviezen van het Outbreak Management Team (OMT), zonder te luisteren naar de steeds luider klinkende adviezen van  andere deskundigen zoals artsen en economen, en naar de noodkreten die steeds duidelijker opklonken uit de samenleving.

Intussen zijn we een jaar verder, en in afwachting van een zogenaamde derde golf. 

De gevolgen van het beleid

De gevolgen: Sociale cohesie

Door de sluiting van o.a. de scholen, de horeca- en evenementensector, winkels, sportscholen, verenigingen, musea en de gehele culturele sector is de sociale cohesie uit de samenleving gehaald, met desastreuze gevolgen voor de (geestelijke) gezondheid van mensen uit alle leeftijdsgroepen, waaronder ook kinderen en jongeren.

De gevolgen: Economie

De economische schade is (nog) niet te overzien, maar zal aanzienlijk zijn. Omdat de veerkracht uit de economie is, zal deze zich slechts zeer langzaam herstellen. Bij voortzetting van de maatregelen zal economisch herstel steeds moeilijker worden, met alle gevolgen voor de samenleving van dien.

De gevolgen: Besluitvorming, democratie en rechtsstaat

De regering heeft vanaf 15 maart 2020 besluiten genomen in strijd met de grondwet, op grond van noodverordeningen die daar niet voor bedoeld zijn, in beginsel zonder het parlement daar als controlerende macht bij te betrekken. Op 1 december is de zogenaamde Coronawet van kracht geworden. Zonder noemenswaardige weerstand van het parlement zijn vrijheden beperkt en grondwetten buiten werking gesteld, voor een virus dat qua klachten en dodelijkheid vergelijkbaar is met een zware griep. Voor meer dan 98% van de bevolking is corona ongevaarlijk.

Nederland is in 11 maanden tijd veranderd van een open en democratische rechtsstaat in een onvrije, door drie ministers geleidde,  gesloten en ondemocratische staat. Deze ministers nemen d.m.v. ministeriele regelingen besluiten die zelfs rechterlijke uitspraken buiten werking stellen. Dit alles zonder verantwoording af te hoeven leggen aan het parlement.

Bovendien onderbouwt de regering de maatregelen op geen enkele wijze. De bevolking moet de maatregelen opvolgen, en, zoals Minister-President Rutte zei, verder haar ‘bek houden’.

Een verbijsterende uitspraak van een regeringsleider die volkomen de weg kwijt lijkt te zijn.

Het feit dat de regering de uitnodiging van de commissie om te komen verklaren geweigerd heeft, is veelzeggend. Blijkbaar ziet de regering geen enkele reden behoorlijk verantwoording af te leggen aan de Nederlandse bevolking.

De commissie vermoed dat de regering lastige vragen uit de weg gaat. In dat kader heeft de regering niets te vrezen van de nieuwsmedia, die dagelijks als een mantra de maatregelen van de regering herhalen en de angst onder de bevolking stimuleren.

Ook de oppositie heeft geweigerd bij de commissie te komen verklaren. Verantwoording afleggen aan en luisteren naar de bevolking is blijkbaar geen opdracht (meer) voor de Tweede Kamer.

De commissie is uiterst bezorgd over de richting waarin de democratie in Nederland zich beweegt.

De Rechtsspraak

Het is zinloos gebleken voor de burger om zich via de rechter over de maatregelen te beklagen. Door de verweving van de rechterlijke macht, Openbaar Ministerie en regering is van onafhankelijke rechtsspraak nauwelijks sprake meer (zie in dit verband de verklaringen van Jeroen Pols, jurist, en Michael Verstraete, advocaat).

Internationale codes en verdragen

De Nederlandse regering houdt zich niet (meer) aan internationale codes en verdragen wanneer deze de regering hinderen in haar beleid. Ook houdt zij zich niet aan haar eigen wetten. Denk daarbij aan:

  • de Code van Neurenberg
  • het Internationale Verdrag inzake de Rechten van het Kind
  • het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden
  • Privacywetgeving AVG
  • Meerdere grondwetten, waaronder godsdienstvrijheid (artikel 6) en vrijheid tot vereniging (artikel 15), onaantastbaarheid van het lichaam (artikel 11), vrijheid tot vergadering en betoging (artikel 9)

De vrijheid tot betoging (demonstratie) wordt stelselmatig ingeperkt. Demonstraties worden met grote regelmaat verboden en met gebruik van buitenproportioneel geweld door de politie uiteengeslagen. Daarbij wordt o.a. door burgemeester Halsema onderscheid gemaakt naar het onderwerp van de demonstratie: Een Black Lives Matter-demonstratie op 1 juni in Amsterdam mocht doorgaan, terwijl ‘corona-demonstraties’ stelselmatig door Halsema verboden, beperkt en in haar opdracht uiteengeslagen worden.

Ook in de rest van Nederland ziet de commissie buitenproportioneel politiegeweld tegen demonstranten.

Proportionaliteit en subsidiariteit  van de maatregelen

De commissie concludeert dat de maatregelen in hoge mate buitenproportioneel zijn, en daarmee grote vaak onherstelbare schade toebrengt aan mens en maatschappij.

Daarbij wordt niet gekeken of met lichtere maatregelen hetzelfde doel kan worden bereikt.

Bovendien wordt met de tot op de dag van vandaag buitenproportionele en zeer schadelijke maatregelen het beoogde doel, indamming van het virus, niet bereikt.

De maatregelen zijn ineffectief gebleken. De nevenschade is groot: mensen met andere aandoeningen overlijden onnodig als gevolg van een zeer beperkte toegang tot de gezondheidszorg, een gezondheidszorg die door ditzelfde kabinet al jaren wordt afgebroken.

De regering voert als reden van de maatregelen aan dat men wil voorkomen dat de zorg overbelast wordt. Men wekt continu de indruk dat verpleegafdelingen en IC-afdelingen vol liggen met corona patiënten, terwijl ieder op de website van Stichting Nice kan zien dat het tegendeel waar is.

Verbijsterend is het feit dat de regering een aangeboden luxe hospitaalschip inclusief bevoegd personeel weigert aan te nemen van ondernemer dhr. Brautigam, met als reden dat ‘niet voorzien wordt dat de druk op de zorg nu en in de nabije toekomst zo hoog wordt dat men het hospitaalschipnodig heeft. De emailcorrespondentie tussen dhr. Brautigam en de overheid treft u bij dit rapport aan.

Nog verbazender is dat de huidige maatregelen in stand worden gehouden omdat men een zogenaamde derde golf verwacht van de ‘Britse variant’ van het virus, die volgens de onbewezen stelling van de regering veel besmettelijker is. Om overmatige druk op de zorg te vermijden (!) moeten de huidige maatregelen, inclusief de avondklok, in stand blijven.


Het kabinet voert een zwalkend en ineffectief beleid. Het beleid is wettelijk dubieus, maar waarschijnlijk zelfs strafbaar op vele terreinen, gezien de vele verloren levensjaren die dit beleid tot gevolg heeft gehad en nog steeds heeft. Ook verwijst de commissie in dit verband naar de beschikbaarheid en grote effectiviteit van de profylactische middelen HCQ en Ivermectine, waarmee levens van kwetsbare patiënten behouden hadden kunnen worden. Het onthouden van deze middelen aan patiënten is niet slechts nalatig, maar een bewust schadelijk besluit van de regering.

Voorts is het beleid, waarin dan weer versoepeling  en dan weer verzwaring van de maatregelen, zonder enig uitzicht en perspectief te bieden, een vorm van geestelijke mishandeling van de bevolking. Dit levert op zichzelf al strafbaarheid op.

Zie in dit verband de verklaringen van Sjoerd Knobben – Psycholoog, Monique De Veth-Konings – Psychiater, Sheila Neijman – Psycholoog, Renate Tillema – Psychiater, Evelien Deiters – kinderpsycholoog en Maartje van den Berg – kindertherapeut.


Samenvattend komt de commissie tot de volgende conclusie:

Het beleid van de regering is ineffectief, en leidt tot aantoonbare nevenschade aan mens en economie.

De regering steunt op het advies van uitsluitend het OMT, en neemt de adviezen vrijwel ongewijzigd over. Het feit dat geen economen, psychiaters/psychologen, beleidskundigen en andere specialismen vertegenwoordigd zijn binnen het OMT leidt tot een eenzijdig op de bestrijding van het virus gericht beleid, zonder in enige mate rekening te houden met de door dit beleid veroorzaakte ernstige nevenschade aan mens en maatschappij.

De beleidsvorming is ondemocratisch, heeft autoritaire trekken en sluit zich volledig af van geluiden uit de samenleving die kritiek hebben op of aanpassing vragen van het beleid.

Burgers hebben geen enkele weg om hun stem te laten horen: de rechtsspraak functioneert niet onafhankelijk meer.

Het beleid polariseert de samenleving, en leidt zelfs binnen gezinnen en vriendschappen tot breuken.

Verdeel en heers lijkt een onderdeel van dit beleid te zijn.

Onder andere omstandigheden zou een beleid met deze zeer schadelijke gevolgen, een beleid dat bovendien aantoonbaar strafbaar en ineffectief is, hebben geleid tot het aftreden van de gehele regering gevolgd door een parlementaire enquête en strafvervolging van de verantwoordelijke bewindslieden.

Dat dit tot nu toe niet gebeurd is toont het volledig disfunctioneren en het failliet van de democratie en rechtsstaat in Nederland aan.

More information:  https://bpoc2020.nl/

Additional information